Toeristiek

Karakteristiek

Tunesië ligt centraal in Noord-Afrika en is door o.a. de rijke geschiedenis en fraaie zandstranden aan de Middellandse Zee bij velen een populaire vakantiebestemming. Het meest toeristische gebied bestaat vnl. uit de noordoostkust met de badplaatsen Gammarth, Nabeul, Hammamet, Port El Kantaoui, (Hammam) Sousse, Monastir (Skanes), Mahdia en als zuidelijkste deel het eiland Djerba. De bebouwing langs de kust bestaat vnl. uit grote, naast elkaar gelegen hotels. De natuurlijke grens in het zuiden is de Sahara met enkele oase-stadjes, zoals Tozeur. Het land kent veel archeologische plekken, zoals dat van Carthago. De hoofdstad Tunis in het noordoosten heeft een aantal historische gebouwen, moderne winkelcentra en een sfeervolle medina met smalle straatjes vol souvenirs. Het land is vooral populair bij families met kinderen, stellen en strandliefhebbers.

Geografie

Ligging

in Noord-Afrika, begrensd door Algerije in het westen, Libië en de Sahara in het zuiden en in het noorden en oosten door de Middellandse Zee. Het behoort samen met Marokko, Mauritanië, Algerije en Libië tot de zgn. Maghreb-landen.

Grootte

max. ca. 750km lang en gem. 300km breed.

Hoofdstad

Tunis.

Samenleving

Historie

Tunesië is door de gunstige ligging altijd een prooi geweest voor vele mogendheden. Zo hebben Feniciërs, Romeinen, Arabieren en Ottomanen er hun sporen nagelaten. Ca. 300 jaar voor Christus veroverden de Romeinen Carthago, vroeger de belangrijkste stad van Tunesië. De Arabieren veroverden Noord-Afrika in de 7e eeuw na Christus, waarna de islam zijn intrede deed. Na een bezetting van Turken namen de Fransen Tunesië in hun bezit, tot het land op 20 maart 1956 onafhankelijk werd. Vanaf deze datum werd de monarchie afgeschaft en de republiek uitgeroepen met Habib Bouguiba als president. Eerste minister Zine El Abidine Ben Ali pleegde op 7 november 1987 een staatsgreep en werd hierdoor de nieuwe president.

Oppervlakte en populatie

oppervlakte van het land: 163.610km² (4x zo groot als Nederland). Aantal inwoners: 10.589.025 (2010). Aantal inwoners per km²: 64.

Religie

de voornaamste godsdienst is de islam, maar een klein deel van de bevolking is christen of joods, vooral op het eiland Djerba.

Staatsvorm

republiek.

Taal

Arabisch en Frans, maar in de belangrijkste toeristische gebieden kan men terecht met Duits en Engels.

Klimaat

Beste reistijd

jan. t/m dec. De maanden juni t/m sept. zijn het meest geschikt voor een strandvakantie. In het binnenland is de beste reistijd van okt. t/m april.

Klimaat

Tunesië kent 3 klimaatzones, die worden beïnvloed door de Middellandse Zee, de Sahara en de bergen. In het noorden en oosten heerst een Middellands Zeeklimaat met zachte winters en droge, warme zomers. Aan de kust zorgt de wind van zee voor enige verkoeling. In het kustgebied valt tussen oktober en half mei de meeste regen. In het zuiden geldt een woestijnklimaat met droge, hete zomers en ´s winters kan het hier vooral ´s nachts flink afkoelen. In het berggebied in het noordwesten geldt een steppeklimaat met milde zomertemperaturen en koude winters. Tevens valt in deze regio de meeste regen. Verder wordt het in Tunesië eerder donker en later licht, waardoor de dagen korter zijn dan in Nederland. Tunesië is een overwinteringsbestemming.

Toerisme

Natuur

het landschap van Tunesië bestaat o.a. uit bos, meren, de Sahara, oases, grassteppen, zoutmeren en zandstranden langs de 1200km lange kuststrook. Het hoogste punt van Tunesië is de berg Jebel ech Chambi (1544m). In Tunesië groeien veel cipressen, vijgen, eucalyptus, oleander, jasmijn en mimosa. Het land kent weinig variëteit in zoogdieren. Voorkomende diersoorten zijn o.a. het zeldzaam geworden Barbarijse of Atlasedelhert, het wilde zwijn, de vos, de aapsoort magot en verschillende soorten gazellen in het droge binnenland. Aan de kust komt de monniksrob voor. Verder leven in Tunesië 360 vogelsoorten, waarvan 60 broedvogels. Vooral in het Tunesische drasland (zgn. wetlands), waaronder het nationale park Ichkeul, overwinteren meer dan 200.000 vogels. Bij El Haouaria wordt door vele soorten de oversteek gemaakt van Afrika naar Europa en vice versa. Opvallende vogelsoorten zijn o.a. de kraanvogel en de ooievaar.

Cultuur

de cultuur van Tunesië bestaat uit een mengeling van het moderne westerse leven en de oude Arabische handelsstaat. Dit is vooral zichtbaar in de grote steden, zoals Tunis en Sousse. De oorspronkelijke bewoners van Tunesië, de berbers, maken nog maar een klein deel (3%) uit van de bevolking. Tunesiërs staan bekend als gastvrij en gewillig in het geven van informatie. Ze zijn vrij gematigd in de beleving van hun godsdienst, maar de leefregels van de islam hebben wel enige invloed op het dagelijkse leven. Zo wordt de bevolking 5 keer per dag opgeroepen tot het gebed. Tevens doet men traditiegetrouw aan de ramadan, waarbij men een maand lang niet mag eten, drinken of roken tussen zonsop- en ondergang. Tijdens deze maand zijn de winkels en terrassen vroeger gesloten. De verhouding tussen mannen en vrouwen ligt in Tunesië anders dan in Nederland, hoewel er ook veel vrouwen op hogere posities werken. Naast de talrijke musea, waaronder het Bardo-museum in Tunis met een grote collectie Romeinse mozaïeken, kent Tunesië ook een groot aantal beroemde festivals, waaronder het jongerenfestival van Tabarka in juli en augustus of het internationale festival van de Sahara bij Douz.

Tradities en souvenirs

Tunesiërs luisteren graag naar Arabische muziek, die is verbonden met de islamitische wereld. Een traditionele muzieksoort is de ritmische malouf, die wordt begeleid door citers, mandolines, violen, tamboerijnen en fluiten. Voor westerlingen komt deze muzieksoort vaak druk over. Hoe zuidelijker men gaat, hoe groter de Afrikaanse invloed op de muziek te bespeuren is. De buikdans is een populaire Tunesische danssoort. De dans is zowel een uiting van levensvreugde, alsmede een erotisch schouwspel. Veel restaurants en accommodaties organiseren een oriëntaalse avond met een muziekgroep en buikdanseressen om gasten te vermaken. Populaire souvenirs zijn o.a. lederwaren, kurk en olijfhouten artikelen, terracotta aardewerk, koperen voorwerpen, geweven stoffen en tapijten, schapenvachten, sieraden, parfums, waterpijpen, stoffen kamelen en Fatmahandjes (afbeelding van de hand van Fatma, de dochter van de profeet Mohammed, die huis en mens moet beschermen tegen boze geesten). Vooral het zilver- en goudsmeedwerk is populair, waaronder dat van de markten (souks) van Djerba en Tunis. Sidi Bou Saïd is vooral bekend om zijn sierlijk bewerkte vogelkooien. Bij het kopen van souvenirs is afdingen gebruikelijk.

Lokale keuken

de Tunesische keuken heeft een mediterraan karakter met enkele Turkse invloeden. De gerechten zijn redelijk scherp van smaak en bestaan veelal uit gebraden lamsvlees uit de oven, gegrilde vis of vis uit de oven en het nationale gerecht couscous met als hoofdbestanddeel gierst. Veel voorkomende ingrediënten zijn olijfolie, harissa (pasta van rode pepers), tomatenpuree en suiker. In Tunesië drinkt men graag Thibarine (likeur), Cedratine (likeur van dadels), Boukha (brandewijn gemaakt van vijgen) of een glaasje zoete muntthee. Typische Tunesische gerechten worden vooral gegeten in kleine herbergen en eettentjes (zgn. gargotes). Veel voorkomende hoofdgerechten zijn o.a. Tajine (soort soufflé van gestoofd vlees, aardappel en ei), Marga Hluwa (vleesragout met amandelen en rozijnen), Brik à l'oeuf (fijn bladerdeeg met een vulling van gehakt, tonijn of schaaldieren en een ei), Salade Mechouia (paprika, ui, tomaten en knoflook, gegrild op houtskool) en Odja aux Mergue (gegrilde, scherp gekruide worstjes van rund- en schapenvlees met roerei). De nagerechten bestaan uit veel patisserie, zoals Baklawa (gevuld bladerdeeg met nootjes en honing). Classificatie accommodaties er is een officieel classificatiesysteem. Classificatie hotels: van minimaal 1 tot max. 5 sterren. Vaak doen de hotels iets minder aan dan de categorie doet vermoeden. Classificatie appartementen en/of bungalows: er is geen officieel classificatiesysteem voor appartementen en/of bungalows.

Vervoer

nationale luchtvaartmaatschappij: Tunis Air. De belangrijkste luchthavens die worden aangevlogen, zijn Tunis (IATA-code: TUN), Monastir (IATA-code: MIR), Djerba (IATA-code: DJE) en de nieuwe aanvlieghaven Edfidha (IATA-code: NBE), die per dec. 2009 geopend is. De bus in Tunesië heeft een groot landelijk bereik, maar kan enigszins oncomfortabel zijn. De trein komt maar op een beperkt aantal plaatsen. Een ander bekend vervoermiddel is de louage (groepstaxi), die vertrekt zodra alle plaatsen bezet zijn. Verder kent Tunesië 2 soorten. Er wordt rechts gereden. Tunesië beschikt over een redelijk wegennet en de wegmarkering en verkeersborden zijn goed. De hoofdverbindingswegen zijn verhard en grotendeels goed onderhouden. Tussen Tunis en Sousse is een snelweg (deels tolweg). De secundaire wegen zijn smaller en meestal minder goed onderhouden. Men moet rekening houden met overstekende voetgangers, dromedarissen en/of paarden en onoplettende bromfietsers en chauffeurs. Het land is geschikt om een auto te huren. Vraag uw reisadviseur om meer informatie over autohuur.

Praktisch

Alarmnummer

197 (politie) of 198 (brandweer).

Elektriciteit

220-240V. De stopcontacten zijn geschikt voor stekkers met platte polen. Een verloopstekker is nodig.

Feestdagen

• 1 januari 2011 - Nieuwjaarsdag.
• 18 januari 2011 - Dag van de Revolutie.
• 15 februari 2011 - Id-ul-Maulid (geboortedag Mohammed).
• 20 maart 2011 - Onafhankelijkheidsdag (1956).
• 9 april 2011 - Dag van de Martelaren.
• 28 juni 2011 - Lailat-ul-Meraj (Hemelvaart Mohammed).
• 1 t/m 29 augustus 2011 - Ramadan (vastenmaand).
• 3 september 2011 - Herdenkingsdag 1934 (verzet tegen de Franse overheersing).
• 30 augustus t/m 2 september 2011 - Id-al-Fitr (Suikerfeest, einde ramadan).
• 6 november 2011 - Eid Al-Adha (Offerfeest).
• 26 november 2011 - Muharram (Islamitisch Nieuwjaar).

De data van islamitische feestdagen houden veelal verband met natuurlijke omstandigheden, zoals de stand van de maan. Gedurende de ramadan kunnen soms beperkingen gelden wat betreft het eten, drinken en roken in het openbaar. Winkels en andere instellingen zijn beperkter of helemaal niet open en lokale restaurants kunnen gesloten zijn tot zonsondergang. Ook het openbaar vervoer rijdt onregelmatiger. Over het algemeen gelden deze beperkingen niet voor de belangrijkste toeristengebieden.

Gezondheid

de medische voorzieningen in Tunesië zijn modern. Er zijn veel ziekenhuizen, (privé)klinieken en apotheken, die vaak de hele nacht geopend zijn. Daarnaast is aan vrijwel elke accommodatie een arts verbonden. Geen vaccinaties verplicht. Aangeraden worden vaccinaties tegen dtp (difterie, tetanus, polio) en hepatitis A. Voor een persoonlijk advies en/of vanwege gewijzigde omstandigheden in het land is het aan te raden om tijdig contact op te nemen met GGD of huisarts. Kraanwater drinkbaar: nee.

Grensformaliteiten

geldig paspoort of Nederlandse identiteitskaart vereist. Voorschriften m.b.t. de geldigheid: het paspoort of de Nederlandse identiteitskaart dienen na terugkomst in Nederland nog minimaal 3 maanden geldig te zijn. Een Nederlandse identiteitskaart is alleen geldig op vertoon van een accommodatievoucher. Een visum is alleen nodig bij een verblijf langer dan 3 maanden.

Munteenheid

Tunesische dinar (TND). Koers: 1 TND = € 0.52 (januari 2011). Tunesische dinars mogen niet in- en uitgevoerd worden. De enige banken waar dinars teruggewisseld kunnen worden, zijn op het vliegveld. De pinbon dient men te bewaren als wisselbewijs. Buitenlands geld is vrij in- en uitvoerbaar.

Nederlandse ambassade

adres: 6-8 Rue Meycen, Boîte Postale 47,1082 Cité Mahrajane, Tunis, Tunesië. Telefoonnr.: 00 216 71 797724. Faxnr.: 00 216 71 785557. E-mail: tun@minbuza.nl. Website: www.hollandembassy-tunisia.com.

Prijzen

het gem. prijsniveau van het land is hetzelfde als in Nederland.

Telefoon

mobiel bellen met een Nederlandse telefoon mogelijk (dualband). Collect call niet mogelijk. Nummer dat men moet bellen vanuit het land naar Nederland: 00 31.

Tijdverschil

geen.