Suriname

De eerste inwoners van het land waren de Surinen, een indianenstam die later verdreven werd door de Arowakken. Rond 1200 na Christus werden deze Arowakken verdreven door de Koriabo. De eerste westerling die voet zette op het land, was de ontdekkingsreiziger Alonso de Ojeda. Na enkele mislukte pogingen om een vestiging te stichten door zowel Nederland als Engeland, lukte het de Engelsen toch in 1650. Vervolgens is het land meerdere malen in handen geweest van Nederland dan wel Engeland. In 1815 viel Suriname onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Gedurende de hele geschiedenis werden plantages opgericht, waar slaven aan het werk werden gezet uit vnl. Afrika. Na de 2e Wereldoorlog kreeg Suriname een ruime mate van zelfbestuur. Vanaf 1975 werd Suriname officieel onafhankelijk. In 1980 werd een militaire staatsgreep gepleegd als reactie op een conflict tussen de regering en beroepsmilitairen. De bevelhebbers waren o.a. Sital en Desi Bouterse. Het volk zag deze staatsgreep in eerste instantie positief, maar dit veranderde door de moorden in december 1982 op enkele vooraanstaande opositieleiders. Na een nieuwe staatsgreep in 1990 kwamen de oude partijen aan de macht en deze regeren tot op heden.