|
|
|
De Malediven is een groep van 26 atollen, die worden gevormd door ca. 1200 lage koraaleilandjes. Het land is het meest waterrijke ter wereld en geen van de eilandjes ligt hoger dan ca. 3 meter boven zeeniveau. Het Zuid-Malé Atol is ca. 70km lang en max. 39km breed. Het bestaat uit 25 eilanden, waarvan 8 bewoond en 17 resort-eilanden. Het hoofdeiland is Maafushi. Voorts zijn er diverse kleinere eilandjes. Tot 1971 waren de Malediven grotendeels van de buitenwereld afgesloten. Het eerste resort-eiland was Vihamanaafushi (nu Kurumba Village), op korte afstand van het vliegveld en Malé, geopend in oktober 1972. Enkele weken later volgde het resort-eiland Bandos. Tot 1976 werden nog 4 resort-eilanden geopend. De Maledivische overheid zorgt dat de lokale bevolking strikt gescheiden wordt van de toeristen. Slechts enkele, door de inheemse bevolking bewoonde eilanden kunnen via een excursie bezocht worden. De meeste resorts, van de in totaal ca. 90 resorts, zijn op het Ari Atol en op het Noord- en Zuid-Malé Atol. Slechts 20% van een resort-eiland mag worden bebouwd en deze bebouwing mag niet hoger zijn dan de hoogste palmboom. Alle resort-eilanden hebben een fraai strand en vaak een kleine of grote lagune waar gezwommen en gesnorkeld kan worden. Sommige hebben een huisrif, ideaal voor het duiken en snorkelen vanaf het strand. De kamers op de eilanden variëren van eenvoudig en rustiek tot modern of van kamers op palen in zee (zgn. waterbungalows) tot gebouwen met 1 etage tussen begroeiing. Op de Malediven geldt een streng milieubeleid. Het is dan ook verboden om iets mee te nemen uit zee, te staan op koraal of vissen te voeren.
|
|
|
onderdeel van de eilandengroep Malediven, welke in de Indische Oceaan ligt en verdeeld wordt door de evenaar. Het ligt op ca. 800km ten zuidwesten van Sri Lanka en ca. 700km van India.
|
|
|
ca. 70km lang en max. 39km breed.
|
|
|
de Malediven is het meest waterrijke land ter wereld; 99% van het land bestaat uit water. De Malediven is een groep van 26 atollen, die worden gevormd door ca. 1200 lage koraaleilandjes. In feite weet niemand het precieze aantal, want sommige eilandjes groeien uit overstroomde riffen en andere worden weer stukje bij beetje door de oceaan afgekalfd en verdwijnen. Geen van de eilandjes ligt hoger dan ca. 3 meter boven zeeniveau en ze zouden door de golven worden overspoeld als ze niet beschermd werden door natuurlijke golfbrekers in de vorm van riffen. Op de Malediven zijn geen bergen, rotspartijen en rivieren. Wel zijn er onderzeese bergruggen, waarop in de loop der tijd de koraaleilanden zijn ontstaan. De meeste eilanden zijn (rijkelijk) begroeid met o.a. (kokos)palmbomen en mangrovebomen. Verder groeien er fruitbomen, waaronder broodvrucht-, mango-, papaja- en bananenbomen, en de heemstruik. Deze hibiscus heeft mooie bloemen, die na een bloeitijd van een dag van kleur veranderen. De bloemen worden gebruikt als decoratie in bv. de hotelkamer. De weinig gevarieerde flora brengt met zich mee dat er weinig landdieren leven. De gekko treft men vooral 's avonds en 's nachts aan. Deze hagedis, die meestal slechts enkele centimeters lang is, maakt een snaterend geluid. In de vroege avond is er veel beweging op de stranden, veroorzaakt door de tamelijk schichtige krabben die bezig zijn om holen te graven waar zij overdag in leven.
|
|
|
Tropisch klimaat met het hele jaar hoge temperaturen en veel zon. Het weer wordt grotendeels bepaald door 2 moessons per jaar die tevens de seizoenen aanduiden: de noordoost-moesson van nov. t/m april en de zuidwest-moesson van mei t/m okt. De noordoost-moesson brengt een wat droge periode met weinig wind. De warmste maanden zijn maart en april. Een periode van veertien dagen op de grens van april/mei met harde wind en regen kondigt het nieuwe seizoen aan. De natste maanden zijn ca. mei t/m okt., wanneer de zuidwest-moesson goed op gang is gekomen, en de maanden november en december. In november draait de wind weer van (noord)west naar noord(oost).
|
|
|
© WeerOnline. Kijk voor een actuele weersverwachting op uw vakantiebestemming op www.weeronline.nl
|
|
|
|
T max
|
T min
|
Zon
|
Regen dagen
|
Neerslagsom
|
T water
|
RV
|
|
Januari
|
29
|
25
|
9
|
7
|
37
|
28
|
78
|
|
Februari
|
30
|
25
|
9
|
4
|
22
|
29
|
77
|
|
Maart
|
31
|
26
|
9
|
5
|
20
|
29
|
75
|
|
April
|
31
|
27
|
8
|
14
|
59
|
30
|
78
|
|
Mei
|
31
|
27
|
7
|
22
|
182
|
30
|
81
|
|
Juni
|
30
|
26
|
5
|
25
|
286
|
29
|
83
|
|
Juli
|
29
|
26
|
4
|
25
|
229
|
28
|
84
|
|
Augustus
|
29
|
26
|
6
|
24
|
197
|
28
|
83
|
|
September
|
29
|
26
|
7
|
22
|
163
|
29
|
82
|
|
Oktober
|
29
|
26
|
6
|
23
|
170
|
28
|
84
|
|
November
|
29
|
25
|
7
|
16
|
136
|
29
|
82
|
|
December
|
29
|
25
|
7
|
13
|
84
|
29
|
79
|
|
|
|
T max
|
=
|
Gemiddelde maximum temperatuur in graden Celsius
|
|
T min
|
=
|
Gemiddelde minimum temperatuur in graden Celsius
|
|
Zon
|
=
|
Gemiddeld aantal zonuren per dag
|
|
Regen dagen
|
=
|
Gemiddeld aantal dagen met regen per maand
|
|
Neerslagsom
|
=
|
Totaal aantal milimeters regen per maand
|
|
T water
|
=
|
Gemiddelde temperatuur zeewater in graden Celsius
|
|
RV
|
=
|
Relatieve luchtvochtigheid in procenten
|
|
Bron:
|
|
WeerOnline
|
|
|
|
Tot 1971 waren de Malediven grotendeels van de buitenwereld afgesloten. In dat jaar kwam daar een einde aan door een telefoonverbinding met Sri Lanka. De enige bezoekers aan de Malediven in die tijd waren avonturiers. Tot 1976 werden nog 4 resort-eilanden geopend, nl. Baros, Villingili, Furanafushi (nu Full Moon Beach Resort) en Farukolhufushi (nu Club Med Faru). De eerste toeristen waren Italianen. Onder de nieuwe regering van President Gayoom werden in 1979 de beginselen gemaakt voor regelgeving in het toerisme. De bed tax ($ 8.00 p.p.p.n.) werd geïntroduceerd om zo een bijdrage te krijgen van de toeristen. Het vliegveld Hulule werd vernieuwd en in 1981 officieel geopend als Malé International Airport. Vanaf toen konden er ook chartervliegtuigen landen. De traditionele namen van de atollen zijn vervangen door nieuwe. Zo is de naam Ari Atol veranderd in Alifu, Noord- en Zuid-Malé Atol is Kaafu geworden en Addoo Atol heet nu Seenu. De oude namen zijn echter meer gangbaar dan de nieuwe. Op slechts enkele atollen zijn resort-eilanden (toeristeneilanden), aangezien de Maledivische overheid de lokale bevolking strikt gescheiden houdt van toeristen. Slechts enkele, door de inheemse bevolking bewoonde eilanden kunnen via een excursie bezocht worden. Alle resort-eilanden hebben een strand en vaak een kleine of grote lagune waar gezwommen en gesnorkeld kan worden. Sommige hebben een huisrif, ideaal voor het duiken en snorkelen vanaf het strand. Bij andere zijn de beste duikmogelijkheden op enige min. varen per motordhoni bereikbaar. Enerzijds zijn er resorts met een informele sfeer, waar gasten op blote voeten lopen en waar zand op de vloer van restaurant, bar en receptie ligt. Anderzijds zijn er resorts met betegelde paden tussen de kamers en faciliteiten en strak geklede obers met stropdassen. Men zal zich verbazen over de verscheidenheid aan producten die geserveerd wordt. De Malediven is namelijk een land waar vrijwel niets wordt verbouwd. Groente en fruit worden voor het grootste deel geïmporteerd vanuit Sri Lanka of Duitsland en het vlees is afkomstig uit Australië.
|
|
|
toeristisch seizoen: jan. t/m dec. Hoogseizoen: nov. t/m april
|
|
|
op de Malediven is meer werk dan aanbod van personeel. Daarom worden mensen van buiten aangetrokken. Het management van de resort-eilanden is afkomstig van de Malediven, Sri Lanka, India of Europa en het overige personeel komt uit Sri Lanka, Bangladesh, Filippijnen of de Malediven zelf. De medewerkers die het meest contact hebben met de toeristen zijn vnl. Malediviërs. De barkeeper is vaak een niet-Malediviër in verband met het schenken van alcoholische drankjes. Het vnl. mannelijke personeel woont ook op het resort-eiland, vaak op een afgescheiden deel. Op resort-eilanden nabij Malé werken ook wel enkele vrouwen, die dan 's avonds naar huis kunnen gaan en niet op het eiland hoeven te wonen. De Malediviërs zijn moslim en drinken geen alcohol. Elk bewoond eiland heeft een moskee. Ook de resort-eilanden hebben een moskee voor het personeel. Op de Malediven geldt een streng milieubeleid. Het is dan ook verboden om iets mee te nemen uit zee, te staan op koraal of vissen te voeren. Elk resort moet een eigen vuilverbrander hebben, een machine om blik samen te persen en een glasvergruizer. Slechts 20% van het afval kan op het eiland zelf verwerkt worden. Van etensresten en tuinafval wordt deels compost gemaakt en de rest wordt samen met het vergruisde glas in de oceaan gestort. Het overige afval gaat naar een "vuilniseiland" in de buurt van Malé. Er is een aantal resort-eilanden waar het water via zonnecollectoren op het dak wordt verwarmd.
|
|
|
Elk eiland heeft in meer of mindere mate strand met wit fijn koraalzand. Dit bestaat uit fijnkorrelige kalk van fijngemalen koraal, schelpen en slakkenhuizen. De afmetingen van de stranden zijn sterk afhankelijk van het getij, de stroming en de periode van het jaar. Topless zonnen is niet toegestaan, ook niet op de resort-eilanden.
|
|
|
Vrijwel elk resort-eiland heeft 1 à 2 toeristen- of souvenirwinkels. De wat grotere eilanden hebben soms tevens een juwelier en/of een fotoservice. Er zijn weinig souvenirs van het land zelf. Het populairst is een bedrukt T-shirt. Andere souvenirs zijn bv. een mobile van gekleurde houten visjes uit Indonesië, houten maskers en thee uit Sri Lanka en voorwerpen van onyx en batikdoeken uit India.
|
|
|
Elk resort heeft een bar die vaak sluit als de laatste gast vertrekt. Bij een aantal wordt 's avonds iets georganiseerd, bv. karaoke, krabrace, folkloristisch optreden (zgn. Boduberu) of livemuziek van een band uit Malé of van een vaste band die woont op het eiland.
|
|
|
Op de resort-eilanden heeft men meestal geen contant geld nodig. De kosten van consumpties worden op de rekening bijgeschreven, die men bij vertrek betaalt. Men accepteert Travellers Cheques (Amerikaanse dollars) en de meeste creditcards. Soms wordt 5% toeslag berekend als men wil betalen met een creditcard of 10% toeslag voor betalen met Travellers Cheques. In Malé zijn banken (zo. t/m do. 08:00-13:30 uur). Fooien vormen voor het personeel een goede manier om hun financiële positie enigszins te verbeteren. De richtlijnen zijn voor de ober en kamerjongen $ 1.00 p.d. en voor kruiers $ 1.00 per bagagestuk. De prijzen op de resort-eilanden liggen ca. 20% hoger dan die in Malé.
|
|
|
vnl. Duitsers, Engelsen, Italianen en Japanners. Verder o.a. Zwitsers en Fransen.
|
|
|
het is een duikbestemming. Het is een duikbestemming. De belangrijkste sporten op de Malediven zijn duiken en snorkelen. Snorkeluitrusting kan op elk resort-eiland gehuurd of geleend worden. De ondiepe lagunen bij de eilanden bevatten al een prachtige onderwaterwereld vol koraal en vissen. Er zijn veel interessante duikgebieden met talloze rifkanalen (openingen in het rif) met een rijke viswereld: o.a. dolfijnen, tuimelaars, manta's en andere roggen en diverse haaisoorten. De regering heeft 15 duikgebieden als beschermd gebied aangewezen. Duikgebieden als Shark Point, Manta Point, Hammerhead Point, Lion's Head en Banana Reef zijn bekend bij duikers over de hele wereld. De koraalriffen op de Malediven worden echter getroffen door verbleking van het rif. Hierbij blijkt het evenwicht te zijn verstoord tussen het koraal en de algen die de poliepen hun voeding en kleur geven. Ook de stijgende temperatuur speelt hierbij een rol. Dit heeft tot gevolg dat het koraal haar pigment verliest en afsterft. Dit fenomeen wordt met name door duikliefhebbers als een natuurramp beschouwd, aangezien het 3 tot 10 jaar kan duren voordat de koralen volledig hersteld zijn. Op elk resort-eiland is een goed uitgeruste duikschool waar cursussen worden gegeven voor zowel beginners als gevorderden. Een beginner kan in ca. een week het PADI Open Water-brevet of soortgelijk brevet behalen. De prijzen variëren per resort. Op een aantal resorts is het tevens mogelijk om vanaf de kust te duiken. Gevorderde duikers kunnen o.a. nachtduiken, drift-duiken, wrakduiken en onderwater fotograferen. Er zijn 3 duikcategorieën: binnen de atollen, buiten de atollen en binnen de kanalen van zeeëngten. Een groot aantal duikscholen stelt dat zowel beginnende als gevorderde duikers in het bezit moeten zijn van een medische verklaring. Aangeraden wordt om deze vanuit Nederland mee te nemen.
|
|
|
Windsurfen/zeilen: mogelijk rondom de meeste eilanden. Vanwege de (vele) riffen rondom de resort-eilanden is het soms alleen toegestaan om te zeilen met een instructeur/kapitein. Er worden cursussen gegeven voor zowel beginners als gevorderden. Beginnende surfers kunnen goed terecht op de brede lagunen. De beste tijd voor windsurfen en zeilen is mei t/m nov. Dat geldt tevens voor golfsurfen, dat veel wordt gedaan aan de oostrand van het Noord-Malé Atol (in de omgeving van Lohifushi) en op het Addoo Atol.
|
|
|
Aanvlieghaven voor Nederlandse gasten: Malé (IATA-code: MLE). Ligging vliegveld (Hulule): op ca. 2km ten noordoosten van de hoofdstad Malé. Gem. vliegtijd: ca. 16 uur, echter sterk afhankelijk van het aantal tussenstops.
|
|
|
het verkeer over land is niet noemenswaardig. Er staan ca. 2000 motorvoertuigen (excl. 4500 motoren) en 50.000 fietsen geregistreerd, waarvan het merendeel in Malé rondrijdt. De wegen zijn hier smal en verhard, met druk verkeer van taxi's en bromfietsen en er wordt links gereden. Op het Addoo Atol rijden ook auto's en motoren. Verder is er op de resort-eilanden, afgezien van enkele minibusjes op de grotere eilanden, geen verkeer.
|
|
|
Er rijden geen voor toeristen relevante bussen.
|
|
|
Alleen in Malé rijden taxi's. De prijs is ca. $ 2.00 per rit.
|
|
|
Vanaf Malé is er een regelmatige bootverbinding met het vliegveld Hulule, met vnl. houten motordhoni's. Deze liggen te wachten in de haven en bij voldoende passagiers vertrekken ze ($ 1.00 p.p.). Indien de boot voor 1 persoon moet vertrekken is de prijs ca. $ 5.00. Voor transport vanaf het vliegveld naar Malé geldt hetzelfde. Er varen geen veerboten tussen de eilanden. De meeste trips van het ene eiland naar het andere, zelfs in hetzelfde atol, gaan via het vliegveld, tenzij men zelf een boot regelt. De transfer van het vliegveld naar het resort-eiland gaat voor het merendeel per boot. Dit kan zijn een houten motordhoni, een snellere uitvoering hiervan van kunststof ("semi speed") of een speedboot. De verder weggelegen resorts gebruiken een watervliegtuig (Maldivian Air Taxi, Trans Maldivian Airways).
|
|
|
Malediven